Historia

Z informacji uzyskanych od osób zajmujących się problemami resocjalizacji oraz pracą z trudną młodzieżą wynika, że plany dotyczące powstania MOW w Kielcach sięgają lat 70 – tych ubiegłego wieku. Sytuacja ta zmieniła się w 2006 roku w związku z powstaniem MOW w Kielcach.

Według informacji zaczerpniętych od miejscowej ludności wynika, że teren, na którym obecnie stoi ośrodek na początku XX wieku aż do 1951 roku był własnością hrabiego Linowskiego. Hrabia posiadał dworek oraz stajnie, w której hodował konie. Posiadłość miała 15 hektarów. Do końca II Wojny Światowej zamieszkiwał on na swojej posiadłości. Po zakończeniu wojny hrabia przeniósł się na stałe do Kielc. Do Nałęczowa (dawna nazwa wsi) przyjeżdżał okazjonalnie tylko ze względu na zamiłowanie do koni. Za opiekę nad zwierzętami i dworkiem podarował oraz odsprzedał część ziemi okolicznym mieszkańcom. Hrabia Linowski zmarł w styczniu 1951 roku nie pozostawiając po sobie spadkobierców. Dziewięciohektarową działkę przejęły ówczesne władze.

Z kroniki Państwowego Pogotowia Opiekuńczego w Kielcach wynika, że budynek, w którym obecnie mieści się Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy został zbudowany w 1956 roku przez Zakład Energetyczny w Kielcach z przeznaczeniem na ośrodek kolonijny dla dzieci pracowników tegoż zakładu.

W 1960 roku, w związku ze spaleniem się Domu Dziecka w Suchedniowie, budynek po drobnych przeróbkach został przekazany przez ZE Kielce na działalność Państwowego Domu Dziecka w Nałęczowie, który funkcjonował tam do 31 października 1977 roku.

Grupa wychowawcza Państwowego Domu Dziecka w Nałęczowie 1968 rok.

W Państwowym Domu Dziecka początkowo funkcjonowały dwie grupy wychowawcze: grupa dziewczynek i grupa chłopców. W grudniu 1971 roku utworzono grupę przedszkolną. Każda z grup liczyła do 12 wychowanków. Pierwszym przyjętym przedszkolakiem był 3 letni Marek Kulczykowski. Już pod koniec grudnia grupa przedszkolna liczyła 11 dzieci. Rozpoczęto zakup odpowiedniego wyposażenia tj. mebli, dywanów, zabawek, sypialek itp. Budynek w tamtym okresie był dwu kondygnacyjny.

Apel wychowanków PDDz wraz z dyrektorem Tadeuszem Giemzą wizytatorem Kuratorium Oświaty i Wychowania Tadeuszem Suchodolskim oraz wychowawcami.

Apel wychowanków PDDz wraz z dyrektorem Tadeuszem Giemzą,  wizytatorem Kuratorium Oświaty i Wychowania Tadeuszem Suchodolskim oraz wychowawcami.

Na bazie Państwowego Domu Dziecka powstało Państwowe Pogotowie Opiekuńcze w Nałęczowie. Oficjalną datą rozpoczęcia działalności w/w placówki jest dzień 1 listopada 1977 roku Pogotowie Opiekuńcze to placówka powołana decyzją Kuratora Oświaty w Kielcach z dnia 24 października 1977 roku.

Nowa placówka oprócz wykwalifikowanej kadry zyskała także całe wyposażenie po byłym PDDz. Jednak wraz ze zmianą charakteru pracy z czasem zmieniała się kadra wychowawcza. Do placówki zaczęły trafiać dzieci od 3 do 18 lat już nie długi pobyt lecz na okres do 3 miesięcy. Głównym zadaniem PPO było zapewnienie doraźnej opieki dzieciom jej pozbawionym. Bardzo ważne zadanie pełniła funkcja diagnostyczna. Placówka oprócz wyżywienia zapewniała możliwość kontynuowania nauki, rozwijania własnych uzdolnień, zamiłowań, a przede wszystkim stwarzała poczucie bezpieczeństwa. Prowadzono także działalność resocjalizacyjną. Wychowankowie kierowani byli przede wszystkim przez Sądy, dyrektorów szkół, ówczesną Milicję, Izbę Dziecka oraz Domy Małego Dziecka.

W okresie niespełna dwóch lat funkcjonowania PPO w placówce przebywało 219 dzieci. Ich losy były różne. Trafiali w późniejszym czasie do rodzin zastępczych, Domów Dziecka, Szkół Specjalnych, Zakładów wychowawczych oraz powracali do własnych rodzin.

Decyzją Kuratora Oświaty i Wychowania z dnia 21.08.1978r. powołano do życia Szkołę Podstawową przy Państwowym Pogotowiu Opiekuńczym. W dniu 01.09.1978r. rozpoczęło w niej naukę 35 uczniów. Nad ich dobrem czuwało 26 pracowników pedagogicznych, administracyjnych oraz obsługi. Dla potrzeb szkoły zatrudniono dwóch pełnoetatowych nauczycieli od języka polskiego i matematyki. Nauka odbywała się w zespołach klasowych, obejmujących poziom klas I-VIII. Zajęcia z innych przedmiotów na początku prowadzone były przez wychowawców z internatu.

W drugiej połowie roku zmieniła się także dotychczasowa nazwa wsi. Państwowe Pogotowie Opiekuńcze nie znajdowało się już w Nałęczowie lecz Dobromyślu należąc nadal do gminy Sitkówka-Nowiny. Początek 1980 roku to także kolejna zmiana administracyjna. Wieś Dobromyśl zostaje przyłączona do miasta Kielce jako jedna z jej ulic. Z uwagi na zwiększające się potrzeby oraz dużą liczbę wychowanków w sierpniu 1980 roku zostaje rozbudowany budynek.

Rozbudowa budynku sierpień 1980r.

Rozbudowa budynku sierpień 1980 roku.

Dobudowanie dodatkowego piętra pozwoliło na rozwinięcie dalszej działalności Państwowego Pogotowia Opiekuńczego w Kielcach.

I tak po 23 latach działalności PPO 1 września 2006 roku rozpoczął swą działalność Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w Kielcach, chociaż oficjalną datą jest 27 lipca 2006 roku. W tym bowiem dniu została podjęta Uchwała Rady Miasta Kielce z której możemy przeczytać:

„Na podstawie art. 58 ust. l i 6 w związku z art. 5c pkt. l ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, póz. 2572, Nr 273, poz.2703 i Nr 281, póz. 2781 oraz z 2005 r. Nr 17, póz. 141, Nr 94, póz. 788, Nrl22, póz. 1020, Nr 131, póz. 1091, Nr 167, póz. 1400 i Nr 249, póz. 2104) oraz art. 21 ust. l pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249 póz. 2104 i Nr 169, póz. 1420 oraz z 2006 Nr 45, póz. 319) Rada Miejska uchwala co następuje:

Z dniem 1 września 2006 roku zakłada się publiczną placówkę oświatową o nazwie Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy z siedzibą w Kielcach przy ul. Dobromyśł 44. W skład Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego wchodzi Gimnazjum specjalne”.